پیامدهای مهاجرت از دیدگاهای اندیشمندان

پیامدهای مهاجرت از دیدگاهای اندیشمندان

مهاجرت از مسائلی است که پیامدهای اقتصادی، سیاسی و فرهنگی بس یاری در اجتماعات انسانی به همراه دارد؛ از جمله، حاشیه نشینی که زمینه ساز بس یاری از جرایم است. پیشتر اندیشمندی چون ارسطو به موضوع مهاجرت پرداخت و دریافت که آمدن بیگانگان به یک شهر و همچنین افزایش جمعیت، نظم شهر را بر هم میزند.
از دید بوتول، نظریه های ابن خلدون درباره جمعیت، همانند نظریه های جمعیتگرای ان است که آن جمعیت را عامل ثروت ساز به شمار می آورند. بنابر این، چون آبادانی و رونق اقتصادی در پرتو کار و کوشش مردم به دست می آید، چنانچه مردم از کوشش در معاش خود بازمانند، ناگزیر به سرزمین های پررونق دیگر کوچ می کنند. بدین سان، بر اثر مهاجرت، شهرها ویران شده و مردم پریشان میگردند. ابن خلدون است بادیه نشینان مهاجر، پس از مدتی در شهر به سختی و ناتوانی گرفتار میشوند و کارشان به رسو می کشد؛ زیرا آنان بدون پشتوانۀ مالی و اجتماعی به شهر می آیند و درنتیجه، برای رفع نیازهای خود به مشاغل کاذب، سرقت و فساد روی می آورند.
در جامعۀ شهری انواع رفتارهای نامشروع، غیرانسانی و حیله ها انجام می شود که به نظر ابن خلدون، این امور زمینه سقوط شهر را فراهم می سازند. شهر همچون در ی ایی است که امواج فرومایگان و ایشان که از تربیت صحیح محروم مانده اند نیز در این صفات با دیگر بدخویان شرکت میجویند. که این بیان با نظریۀ «انتقال فرهنگی» ادوین ساترلند درباره آثار معاشرت با دوستان ناشایست بیشباهت نیست. بر اساس این نظریه، شخص بر اثر هم نشینی با دوستان ناشایست و گروه های منحرف، نه تنها مهارت های کج روی، بلکه انگیزه ها، سائق ها و حتی شیوه توجیه رفتار انحرافی را نیز می آموزد. ساترلند میگوید: برای آنکه شخصی جنایتکار شود، نخست باید بی اموزد که چگونه میتوان جنایت کرد