کنزو تانگه – توجه به سوخت و ساز شهر

کنزو تانگه – توجه به سوخت و ساز شهر

• تانگه پس از فارغ التحصیلی در دانشگاه توکیو بعنوان استادیاردر این دانشگاه کارگاه تانگه را برپا کرد و شاگردانی چون فومیهکو، کوجی کامیا، آرتاایزواکی، کیشوکوروکاوا، تاینواوکی را تعلیم داد و با طرح پارک صلح شهر هیروشیما را به نماد آرمان تبدیل کرد.
• آن تدارک دید. در دهه ۷۰ نیز طرحهای کشورهای ایران، عربستان، الجزایر و مکزیک را انجام داد.
• شهر شناور و شهر دریایی از نظریه های کنزو می باشد.
• وی چند سال بعد با تشکیل گروه متابولیست ها با همراهی گیکوتانکه، ایزواکی و کیشوکوروکاوا نظریه ابرسازها را دادند آنها معتقد بودند که شهر می تواند میخکوب نباشد و در صورت لزوم در داخل دریا حرکت کند برخلاف بزرگراه ها که نیاز به زیرساخت دارند راه های دریایی به سادگی است و بر روی خشکی نیز حمل و نقل می تواند با ترن هوایی راه اندازی گردد.
• متابولیستها عناصر دیرپا را به شکل استخوانبندی بدن انسان مانند ابرساختارها و عناصر با عمر کوتاه را به شکل بافتها و سلولها مانند محله و بلوکها معرفی می کردند که گروه اول از گروه دوم ماندگاری بیشتری دارد. کنزو به سه مسئله ارتباطات، فضا، کارکرد توجه خاصی داشت.
• متابولیستها با تقلید از موجود زنده به سیستم های سازه ای قابل گسترش و باز تولید توجه داشتند و انعطاف پذیری و قابلیت جابجایی را از ضروریات می دانستند.
• تانگه پروژه آرتاایزواکی، کوچی کامیا، نوریاکی کیروکاوا و سادائوواتانابه پروژه خلیج توکیو را بر پایه متابولیست طراحی کردند.
• تانگه برخلاف باغشهر شهر هاروارد و پارکشهر لوکوربوزیه سیستم شعاعی را رد و الگوی طرح خود را با الهام از جانداران خطی استوار کرد و با
• یک حمل و نقل حلقوی سامانه این طرح را تکمیل کرد و ۴۰ متر بالاتر از سطح زمین محور حمل ونقل را قرار داد و ارگان های اداری و نهادهای حکومتی بر روی محور شهری در نظر گرفته شد و نواحی مسکونی در کنار شاخه هایی از محور خارج شده که توسط مسیر حلقوی به  یکدیگر وصل می شوند قرار گرفته است.
• تانگه معتقد بود با توجه به اینکه هیچ چیز در این دنیا ثابت نیست متابولیستها باید چیزی خلق کند که حتی پس از نابودی اجزایش باعث خلقت چیز دیگری شود و یا شهری طرح کند که پیوسته در جریان باشد.